Holiday.Everyday.

NAJ...

2008-02-19T08:38:00.018+01:00

Podczas tej podróży udało nam się "zaliczyć" kilka fajnych "naj...ów". Oto one:

- Przecięliśmy wszerz Rosję - największy kraj Świata (17.075.400 km2), przejeżdżając najdłuższą trasą kolejową - Koleją Transsyberyjską 9288km, w ponad 6 dób - z Moskwy do Władywostoku!

- Zjedliśmy cheesburgera w największym McDonald's na Świecie. Gdzie jest największy McDonalds na Świecie? W stolicy największego kraju Świata! :)

- Rzuciliśmy okiem na Bajkał - najstarsze i najgłębsze (1637m) jezioro Świata! Niestety z okna pociągu...

- Przejechaliśmy wzdłuż najbardziej zaludniony kraj Świata - Chiny (prawie 1.300.000.000 luda), nie rozumiejąc nic z tego, co jego obywatele do nas mówią!

- W Leshan, zaglądnęliśmy do ucha Dafo - 71 metrowego, największego na Świecie posągu Buddy, wykutego w kamieniu!

- Przeciskaliśmy się nie raz, między tłumnym narodem chińskim na Tiananmen - największym publicznym placu na Świecie (880 na 500m)!

- Przejechaliśmy Koleją Transhimalajską, po najwyżej położonej linii kolejowej na Świecie, łączącej Chiny z Tybetem. Najwyżej położony odcinek torów jest na wysokości 5072m.

- Wymroziło nam tyłki nie raz, na "dachu Świata" - w Tybecie!

- Jeden z mroźnych dni miał miejsce nad jeziorem Namtso - najwyżej położonym słonym jeziorze na Świecie (4718mnpm)!

- Spędziliśmy przerażająco zimną noc w najwyżej położonym klasztorze na Świecie - Rongbuk (4980mnpm)!

- Prawie wysłaliśmy pocztówki, z położonej najwyżej na Świecie skrzynki pocztowej - obok bazy wypadowej na MtEverest (ponad 5000mnpm)!

- Dotarliśmy do bazy wypadowej na MtEverest (5200mnpm) - najwyższej góry Świata i zdecydowaliśmy, że zdobędziemy ją kiedy indziej! :)

- Podczas dwutygodniowego treku w Himalajach, zdobyliśmy najwyższą przełęcz Świata - Thorung La (5416mnpm)! Zimno tam i mało tlenu - niewesoło :)

- W City Palace w Jaipur, widzieliśmy największy na Świecie przedmiot wykonany ze srebra. Nazywany "słoikiem" pomieściłby dużą ilość ogórków kiszonych!

- Zrobiła na nas wrażenie swoją wielkością - Jana Vana - największa na Świecie armata! Szkoda, że użyli jej tylko raz...

- W Bagore-ki Haveli, podziwialiśmy największy na Świecie turban! Musi być ciężki do noszenia...

- No i w końcu: zobaczyliśmy dwa z siedmiu cudów Świata: Wielki Mur Chiński i Taj Mahal - cudowne!

14/02/2008 Mumbai

2008-02-16T06:54:00.013+01:00

Po 22 godzinach w autobusie tak strasznym, że gorszego nie umiemy sobie wyobrazić - dotarliśmy do Bombaju. Wyglądaliśmy jak 7 zmęczonych nieszczęść, więc nie mamy pojęcia dlaczego, ale podeszła do nas babka z pytaniem, czy jesteśmy zainteresowani zagraniem w bolywoodzkiej produkcji? W ciągu tego samego dnia, jeszcze inna dwójka proponowała to samo, a wieczorem kolejna osoba, pukała do naszych drzwi. Ach, ten Bolywood! :) Odbiegając od popularności i znaczenia turystów dla tutejszej filmografii - Mumbai to najbardziej kontrastowe miasto Indii. Tuż obok rodziny mieszkającej w betonowej rurze, przechodzi grupa nastolatek, ubrana w najdroższe marki na Świecie; menel zażywa narkotyki, siedząc przed wystawą sklepu Levi's, itp. Pośród tego wszystkiego my, łażący i wydający nasze ostatnie rupie, przed powrotem do domu! :)

09-12/02/2008 Diu

2008-02-11T07:56:00.002+01:00

06/02/2008 Udaipur

2008-02-07T06:43:00.002+01:00

Udaipur - miasto jezior - słynie z wybudowanych na jeziorze Lake Palace i Jagmandir Palace, które świetnie wyglądają o zachodzie słońca. Poza tym, za jedyne 6,50zł, można tu zobaczyć, a nawet dotknąć, Rolls - Royce Phantom z 1934, którego używali w filmie "Ośmiorniczka" z Jamesem Bondem! Piotrek w swojej ekscytacji kolekcją starych samochodów maharadży - puścił nawet na owego Phantoma bąka! :) Samo miasto, otoczone górami, jest wypełnione pięknymi świątyniami, rezydencjami, itd., ale tych mamy już powoli dość...

P.S. Dharohar - prezentacja radżasthańskiego tańca i muzyki. Wybraliśmy się na wieczorny pokaz i musimy przyznać, że w życiu ciekawszych tańców nie widzieliśmy. Zwłaszcza jedna puszysta kobieta, pląsająca z 6-cioma wazami na głowie, po szkle - zrobiła na nas niesamowite wrażenie!

03/02/2008 Jaisalmer

2008-02-03T11:42:00.001+01:00

Jaisalmer, złote miasto, charakteryzuje się ...złotym, piaskowym fortem, na wzgórzu w środku miasta :) Większość turystów przybywa tu zobaczyć fort, no i okoliczne pustynie. Próbowaliśmy to uczynić, ale jakoś się nie udało trafić w nasze pojęcie pustyni, a zwiedzanie miasta też nam średnio idzie, bo jesteśmy obolali po trzech dniach na wielbłądach... Nie jest jednak źle - siedzenie i nic nie robienie jest bardzo przyjemne!

31/01-02/02/2008 Camel Safari w okolicach Jaisalmer

2008-02-03T11:23:00.001+01:00

Jeździmy sobie na wielbłądach przez coś, co miejscowi nazywają pustynią, a nam to na pustynię nie wygląda, (za dużo drzew i krzaków, a za mało piasku). Jesteśmy tu my, Abdul, wieśniacy i ...cisza przerywana pierdami wielbłądów. Trzy razy dziennie rozsiodłujemy i siodłamy nasze zwierzaki, a pomiędzy tym rozpalamy ognisko i przygotowujemy żarcie. Czasami zaglądamy do jakiś wiosek, żeby wieśniacy mogli pooglądać nas, a my ich! I tak przez 3 dni...

P.S. Tak. Tylek boli od jazdy!

29/01/2008 Jodhpur

2008-02-03T11:14:00.001+01:00

Jodhpur, niebieskie miasto, charakteryzuje się niebieskimi budynkami, które najlepiej prezentują się, gdy ogląda się je z Meherangarh Fort. Wspięliśmy się tam pooglądać widoki, ale też w nadziei na spotkanie, mieszkającego tam maharadży. Gdzieś się ukrył i widzieliśmy tylko jego armatę - całkiem duża :)

P.S. Całkiem popularne na tutejszych bazarach są przyprawy. Właściwie sprzedawcy wciskają je nam na każdym rogu... Zmierzam do tego, że jedna z nich - szafran - jest składnikiem przepysznego "Makhania Lassi", którego można skosztować tylko tutaj. Pycha!

27/01/2008 Pushkar

2008-01-28T15:32:00.004+01:00

Pushkar - trafiliśmy do bardzo religijnego zakątka w Indiach. Po ulicach łażą "święci mężowie", w jeziorze odbywają się rytualne kąpiele, a co trzeci budynek to świątynia. Panuje tu totalna abstynencja alkoholowa i ścisły wegetarianizm, za to marihuanę (bhang) można dostać w każdej postaci: czekoladowego ciastka, lassi, itd. - Hindusi używają jej do celów religijnych, nie mamy pojęcia jakich :) Szlajamy się po miasteczku i okolicach i co chwilę zadziwiamy się czymś nowym w Hinduskiej kulturze!

P.S. Równorzędną "religią", a może nawet mającą większe znaczenie, niż Hinduizm, jest tu ...turystyka! Cały bazar zawiera artykuły dla turystów. Większość z tutejszych turystów, wygląda bardzo alternatywnie - nosi kolorowe, śmieszne ubrania, często dready i mnóstwo kolczyków. Wieczorami zasiadają oczywiście przy "bhang cookie" albo "bhang lassi" :)

24/01/2008 Jaipur - Monkey Temple

2008-01-25T14:57:00.001+01:00

Świątynia Małp - ciężko nam było tam dotrzeć, bo cały czas małpy, krowy, małpy, kozy, małpy, ludzie lokalni, małpy, turyści, małpy... Zdecydowanie dużo małp. Spędziliśmy z nimi więcej czasu, niż w świątyni, bo jak tylko zobaczą orzeszki - są świetne!!! :)

24/01/2008 Amber Fort & Jaigarh Fort

2008-01-25T14:51:00.001+01:00

Przeciskając się pomiędzy kolorowo pomalowanymi słoniami - wspięliśmy się do Amber Fort. Tyle białych ludzi, co tam, nie widzieliśmy już dawno. Turysta na turyście :) Wcale się im nie dziwię, bo fort fajowy. Łaziliśmy po nim pół dnia, po czym ...wspięliśmy się do Jaigarh Fort! Nie umywa się do Amber, ale musieliśmy zobaczyć największą armatę na Świecie. Nie mamy zielonego pojęcia, po co ją zbudowali, ponieważ użyli jej tylko raz. Mniejsza o to - rozmiar robi wrażenie! :)

23/01/2008 Jaipur

2008-01-23T12:59:00.001+01:00

Tym razem z całym posiadanym dobytkiem dotarliśmy do Jaipur :) Miasto określane jako różowe, według naszej opinii jest bardziej łososiowe... A tak serio, to mieni się wszelkimi kolorami! Wypełnione jest też dużą ilością pociesznych owiec, wielbłądów, małp, psów i kóz w T-shirtach, itp. Szlajamy się po starym mieście, zwiedzając wszystko to (no prawie wszystko), co nasz "przewodnik" nakazuje, ale tak na prawdę czekamy na powrót do domu Sanjaya - naszego obecnego gospodarza z CouchSurfing. Jego żona gotuje wyśmienicie (wczoraj ocenialiśmy!), a jego córeczka - "Radio India" - nawija w "Hindi" jak szalona.

Było... Minęło...

2008-01-22T05:41:00.003+01:00

Niezbyt przyjemny wpis...

2008-01-19T06:08:00.001+01:00

Przykrości niestety się w życiu zdarzają i jedna z nich dopadła nas wczoraj! Jakiś profesjonalista w niemoralnym fachu, pozbawił nas wczoraj małego plecaka zawierającego aparat, portfel Piotrka i kilka mniej istotnych rzeczy... Zdarzyło się to w pociągu, którym mięliśmy jechać do Jaipur. Po kilkunastu minutach poszukiwań wysiedliśmy z niego zanim ruszył i skontaktowaliśmy się z policją, ale obserwując tych chłopaków - szanse na odzyskanie naszych rzeczy nie istnieją... Tak czy siak - zostajemy na parę dni w Delhi m.in. po to, aby zakupić aparat - bo nie wyobrażamy sobie podróży bez pstrykania zdjęć... Pozdrawiamy!!!

15/01/2008 Delhi

2008-01-16T12:36:00.001+01:00

Panująca ogólnie opinia, że do Delhi nie ma po co jechać - w naszym przypadku się nie sprawdziła. Przyjechaliśmy tu i nie możemy się nacieszyć widokiem: wieżowców, centrów handlowych, Mc Donaldsów, normalnej wielkości sklepów, świateł, przejść dla pieszych, banków, itd., itp. Normalnie prawie jak w domu! :) Cieszymy się na widok znajomych marek: Pizza Hut, Citibank, "Piotruś Export"! A jak znaleźliśmy anglojęzyczne HBO w TV, to cały wieczór spędziliśmy oglądając filmy. W życiu bym nie powiedziała, że tak nam będzie kiedyś brakować cywilizacji... Zażyjemy jej przez parę dni i wracamy na prowincję :)

P.S. Poczucie domu potęguje też właściciel naszego Downtown Hotel, który mówi (średnio, ale mówi) po polsku. Miło jest robić "pranie", a nie "loundry" i usłyszeć "Dzień Dobry!" zamiast "Good Morning!" :)

12/01/2008 Agra

2008-01-12T13:57:00.001+01:00

Większość turystów przyjeżdża do Agry zobaczyć Taj Mahal. My przybyliśmy, żeby napić się Okocimia Palonego :) No ale, jak już tu jesteśmy, to postanowiliśmy, że Taj Mahal też zobaczymy. Wstaliśmy nawet o 5:00, żeby zobaczyć jego zmieniające się kolory o wschodzie słońca - ale to jakaś ściema chyba. Albo dzisiaj po prostu nie wyszło. Mimo to, musimy przyznać, że robi wrażenie! Zwłaszcza, że jest wybudowany na cześć Mumatz Mahal - drugiej żony cesarza Shah Jahon, która zmarła rodząc mu 14-te dziecko. (Piotrek powiedział, że jak umrę rodząc mu 14-te dziecko, też mi taki wybuduje :)

P.S. Piotrek kazał dopisać, że Taj Mahal jest wielki i marmurowy!

10/01/2008 Allahabad

2008-01-10T14:19:00.002+01:00

Przyjechaliśmy tu spotkać się z Nitinem z CouchSurfing - wesoły koleś! Najpierw przedstawił nam swoją żonę, później indyjski rum, a na koniec nocne jedzenie uliczne w Allahabad! Mniam :) Najważniejsze miejsce w Allahabad to Sangam, gdzie łączą się 2 święte rzeki: Ganges i Yamuna. Hindusi rytualnie się tu kąpią, piją wodę... My - czyściochy z zachodu - nawet nie chcieliśmy podchodzić zbyt blisko - dla nas to wygląda jak ściek :) Co 12 lat ma tu miejsce Kumbh Mela, podczas którego miliony Hindusów dokonuje ceremonialnego zanurzenia w wodzie. Ostatnio - podczas Kumbh Mela w 2001 - 100 milionów Hindusów się moczyło!!! Służby porządkowe wpuszczały do wody partie po 50ooo osób na 1 minutę. Nie jesteśmy nawet w stanie tego sobie wyobrazić... Kolejka na dworzec po zakończeniu Kumbh Mela była kilkunastokilometrowa i trwała kilka dni... Dziś było spokojnie - dotarliśmy luźno nad brzeg :)

06/01/2008 Varanasi

2008-01-06T08:07:00.001+01:00

Podróżując, widzieliśmy już krowy na ulicy, wyjadające śmieci. Spotykaliśmy przeróżnych naciągaczy: właścicieli hoteli, kierowców taksówek, kierowców riksz, pracowników agencji turystycznych i sprzedawców wszystkiego co się da sprzedać. Widzieliśmy dzieci i dorosłych sikających, a nawet srających na ulicy. Widzieliśmy chorych leżących na chodnikach. Nauczyliśmy się omijać tzw. "świętych", próbujących wyłudzić kasę. Widzieliśmy rytualne kąpiele oraz palenie zwłok zmarłych nad rzekami. Widzieliśmy psy wyglądające, jakby przeszły wszelkie choroby. Ale w życiu, nie widzieliśmy tego wszystkiego naraz, w jednym miejscu, w ogromnej ilości... I oto jesteśmy w Varanasi!!! W życiu nie przypuszczaliśmy też, że święta rzeka Ganges, nad która dzieje się to wszystko - wygląda jak zanieczyszczony ściek!

P.S. Kóz poubieranych w koszulki i spodnie - jak dotąd nie widzieliśmy! :)

INDIE

2008-01-04T14:15:00.001+01:00

03/01/2008 Lumbini

2008-01-03T07:27:00.001+01:00

Dosiedliśmy śmieszne rowery (mój wściekle różowy - wyjątkowo śmieszny) i pognaliśmy na nich zobaczyć miejsce, gdzie urodził się Buddha! Miejsce jak każde inne miejsce w okolicy... No może z tą różnicą, że dookoła jak grzyby po deszczu wyrastają coraz to nowe świątynie i klasztory budowane przez Buddystów z różnych krajów. Każda świątynia jest oczywiście "super-hiper" wypaśna i ma swój oryginalny styl, zazwyczaj typowy dla danego kraju. Po 3h jazdy daliśmy sobie spokój z ich oglądaniem... Co za dużo to nie zdrowo :)

P.S. To tylko moja opinia, że miejsce to jest jak każde inne, bo nie mam nic wspólnego z Buddyzmem. Pielgrzymi z całego Świata codziennie tłumnie je odwiedzają i czczą - jest to dla nich miejsce najświętsze ze wszystkich!

27-31/12/2007 Sauraha - Food Festival

2008-01-03T07:19:00.001+01:00

Pozamykali wszystkie knajpy i restauracje w miasteczku, a ludzie i tak nie robią nic innego tylko jedzą! :) Pięć dni obżarstwa podczas trwającego "Food Festival" naprawdę nas wymęczyło. Codziennie pyszne momo, pakory, chowmain, kurczaki z grilla, nan... Do tego co wieczór koncerty nepalskich gwiazd muzycznych. I roztańczeni Nepalczycy, próbujący porwać do tańca "zachodnich Białasów" :) W ostatnią noc festiwalu i zarazem ostatnią noc 2007 - daliśmy się im namówić i poszaleliśmy! A co tam! Nowy Rok trzeba przywitać z klasą!!! Tzn. 2007 trzeba pożegnać z klasą!!! Tzn. obydwie te rzeczy!!! Nie pamiętamy dokładnie, ale chyba tak właśnie uczyniliśmy :)

26-28/12/2007 Sauraha - Elephant Race Festival

2007-12-29T07:46:00.001+01:00

Wyścigi słoni, to zdecydowanie najdziwniejsze i najśmieszniejsze wyścigi, jakie w życiu oglądaliśmy :) Najbardziej zabawne są "zbuntowane jednostki", które zamiast biec - stają na środku toru, żeby zrobić kupę :) Zdesperowani "kierowcy słoni", próbują zmusić je wtedy jakoś do biegu, a te nie będą przecież biegać z pełnym tyłkiem! W takich momentach widownia szaleje i jest bardziej zainteresowana, niż podczas wyników :) Oprócz wyścigów słonie grają w piłkę nożną i ciężko w to uwierzyć, ale są w tym naprawdę dobre! Zwłaszcza te, które wpadają na pomysł, żeby położyć się przed bramką, żeby ją zablokować :)
P.S. Nie znamy oficjalnych wyników, bo nasz nepalski jest ubogi, ale widzieliśmy, że wygrał słoń, którego kąpaliśmy!!! :) Je!!! :) Fajnie jest żyć ze świadomością, że kąpaliśmy najszybszego słonia na Świecie... :)

27/12/2007 Sauraha - Elephant Bath

2007-12-29T07:34:00.004+01:00

Wciąż w świątecznych nastrojach, postanowiliśmy przestać leniuchować i wziąć się do pracy... Zaraz po śniadaniu "zamówiliśmy" brudnego słonia i poszliśmy nad rzekę, żeby go wykąpać! Nawet w piątkę ciężko nam było podołać temu zadaniu - nie dlatego, że był brudny, tylko dlatego, że był wielki! Wielka też była okazywana przez niego wdzięczność, jak robił nam "prysznic" prosto ze swojej trąby :)

24-26/12/2007 Boze Narodzenie w Chitwan National Park

2007-12-22T08:14:00.002+01:00

W wigilijny poranek, zostaliśmy przeszkoleni, jak zachowywać się w towarzystwie dzikich bestii, po czym ruszyliśmy do dżungli! Zwierzęta najwyraźniej świętowały, bo oprócz małp, dzikich kurczaków i krokodyli - jedyne co zobaczyliśmy, to podejrzany pojedynczy skok czegoś czarnego w krzakach. Właściwie, uściślając, to widział to tylko Piotrek, a my z nadzieją na jakiś drugi skok, wgapialiśmy się potem w te same krzaki :) Raz też poczuliśmy zapach nosorożca i widzieliśmy jego kupę oraz odcisk łapy tygrysa. Aha! No i słyszeliśmy jak dwa dzikie słonie rozmawiały ludzkim głosem: "Kochanie, idziemy dziś oglądać turystów?" - "Daj spokój - przecież są Święta!" :) Chwilę potem ujrzeliśmy pierwszą gwiazdkę i opuściliśmy dżunglę. Wigilijna kolacja, pod bambusowym parasolem, przy ognisku nad rzeką - była pyszna.

W Boże Narodzenie - w świątecznych nastrojach - dosiedliśmy słonie. Nasz był olbrzymi! :) Pojechaliśmy na nich do dżungli, jeszcze raz spróbować spotkać dzikie bestie! Tym razem mięliśmy więcej szczęścia: jelenie siedziały na prawie każdej polance, małpy gapiły się na nas jak na UFO, a nosorożce prezentowały swoje "nosorogi"! Po dwóch godzinach jazdy nieźle bolały nas tyłki, ale co tam - nie ma to jak "tradycyjne Święta"! :)

22/12/2007 Kathmandu -Thamel

2007-12-21T13:02:00.001+01:00

Thamel - tak zwana dzielnica turystyczna. Cecha charakterystyczna: sklep na sklepie i każdy z upierdliwym sprzedawcą, który wciąga Cię do środka proponując pashminowe szale, śpiewające miski, ciuchy, biżuterię... Wszystko za: "dobra cena! dobra cena!" Ci jednak, to nic, w porównaniu ze sprzedawcami usług. Nie są oni przywiązani do sklepu, tylko szlajają się po Thamel i jak Cię wyhaczą, to biegną za Tobą spory kawałek, próbując coś sprzedać. Oczywiście zaczynają rozmowę od tego, jaki piękny jest Twój kraj, a później dodają, że skoro go już opuściłeś i jesteś w Nepalu, to może by tak wybrać się na rafting? Nie? Cayaking? Nie? Trekking? Też nie? No to może chociaż pokój u niego w hotelu wynajmiesz??? Metoda pozbywania sie ich jest niestety niemoralna - kłamstwo: "Dziękuję za ofertę, ale jutro mam lot do domu. Tak, bilet mam już kupiony!" W przeciwnym wypadku gość ciągle coś oferuje... Najspokojniejsi są sprzedawcy narkotyków. Przylepiają się jak cienie wieczorową porą i tylko słychać szept w uchu: "marihuana? haszysz?". Podsumowując ten aspekt, czasami idąc do oddalonego o 10 sklepików "Sandwich Point" na śniadanie, potrafię jakieś 30 razy czegoś odmówić! Jeśli do sprzedawców dodamy dużą ilość szalonych kierowców: rowerów, riksz, motorów, taksówek, samochodów, czasem autobusów - przeciskających się przez te wąskie, usłane sklepikami i ludźmi - uliczki, zastanawiamy się dlaczego nie wybraliśmy innej dzielnicy do zamieszkania??? :) Chyba po prostu Thamel ma swój specyficzny urok!

17/12/2007 Pashupatinath

2007-12-17T13:30:00.001+01:00

Napaleni na zobaczenie, (zwłaszcza męskie grono), Guhyeshwari Temple - w dosłownym tłumaczeniu: Świątynia Boskiej Pochwy - pojechaliśmy do Pashupatinath. Dopiero na miejscu doczytaliśmy, że niestety jako nie Hindusi nie mamy tam wstępu... Tak czy siak, wyjazd nie był do końca stracony, bo trafiliśmy na kremacje zmarłych nad świętą rzeką Bagmati. Przyglądaliśmy się ponad godzinę wszystkim obrzędom z tym związanym. Najbardziej dziwi mnie to, że do świętej rzeki trafia wszystko: ciuchy i rzeczy zmarłego, włosy golone z głów synów zmarłych oraz zmarły w postaci popiołu. Dziwi, bo niecałe 50m dalej - w tej samej rzece, inni ludzie biorą kąpiel lub robią pranie.

P.S. Taxi - ostatnio często ich używamy, do zwiedzania okolic Kathmandu. Po pierwsze, (zła wiadomość), kierowca nigdy nie włączy licznika dla turysty, więc pomimo zbijania ceny i tak pewnie przepłacamy. Po drugie, (dobra wiadomość), zawsze ładujemy się w piątkę do jednej wielkości "Tico", co nikogo szczególnie nie dziwi, bo nepalskie środki transportu zawsze, ale to zawsze mają większą liczbę pasażerów niż miejsc w pojeździe. Zazwyczaj dwa razy większą :)

16/12/2007 Patan - Durbar Square

2007-12-16T15:53:00.001+01:00

Z nową zabawką Piotrka - dla ułatwienia napiszę, że to obiektyw szerokokątny - poszliśmy pozwiedzać Patan. Patan ma zdecydowanie najfajniejszy z durbarow, jakie widzieliśmy. I najśmieszniejsze kozy i owce :)

P.S. Bardzo częstymi zdobieniami świątyń nepalskich są sceny erotyczne. Tak: sceny erotyczne rzeźbione na świątyniach. Niektóre z nich są bardzo, ale to bardzo zboczone i perwersyjne. Ciężko uwierzyć, że coś takiego jest możliwe :) [Foto na specjalną prośbę możliwe do wysłania na mail-a :) ]

14/12/2007 Kathmandu - Durbar Square

2007-12-15T09:34:00.001+01:00

Ogromny plac pełen świątyń, na którym można po prostu siedzieć i obserwować toczące się dookoła życie. Od rana do wieczora :)
P.S. Kumari Devi - żywa bogini. W jednej ze świątyń na durbarze, mieszka ośmioletnia dziewczynka - uznawana za najważniejszą żywą boginię w Nepalu. Codziennie około 16:00 można ją zobaczyć w oknie, fotografowanie surowo zabronione! Zaciekawieni przyszliśmy na 16:00 pod jej dom - Kumari Bahal, w końcu nie codziennie zdarza się w życiu taka okazja. Staliśmy w tłumie gapiów, żeby usłyszeć, że bogini nie jest gotowa... Po 20 minutach była już gotowa, a my skupialiśmy swoje oczy na małym okienku, w którym miała się ukazać. 5-cio sekundowy pokaz pozwolił mi zauważyć, że miała na sobie coś czerwonego, tyle! Na szczęście tuż po całej akcji kupiliśmy pocztówkę z nią i mogliśmy zobaczyć kogo oglądaliśmy :)

13/12/2007 Kathmandu - Swayambhunath

2007-12-15T09:18:00.004+01:00

Miejsce zwane potocznie, (nie bez powodu) - Świątynią Małp! Kręcą się w około stupy, wykradają składane w ofierze owoce, "naparzają się" z psami... Pocieszne małe bestie!

12/12/2007 Gorkha

2007-12-15T08:46:00.002+01:00

Wspięliśmy się po 1500 stromych schodach, żeby zobaczyć Gorkha Durbar. Durbar, jak durbar... Widoki za nim były fantastyczne!

11/12/2007 Manakamana

2007-12-15T07:48:00.001+01:00

Przyjechaliśmy busem, a następnie kolejką linową do Manakamana, żeby zobaczyć najważniejszą świątynię w Nepalu - Manakamana Mandir. Łaziliśmy dookoła, przeciskając się przez tłumy Nepalczyków, po czym dotarło do nas, że jesteśmy w środku obrzędu składania ofiar ze zwierząt. Dotarło ze zdwojoną siłą - jak podążając za stróżką krwi, prawie wleźliśmy na głowę i resztę ciała bawoła. Leżał w wielkiej plamie krwi i przerażał nas - nieprzyzwyczajonych do takich widoków. Nepalczycy po prostu przeskakiwali przeszkodę leżącą na ich drodze :) Na "deser" trafiliśmy do właściwego miejsca składania ofiar - tuż za świątynią. Po kilku minutach wgapiania się w małolata ekspresowo skracającego o głowy wszystkie podawane mu zwierzęta, całego we krwi - wymiękliśmy! Pozytywnym aspektem sprawy jest to, że zaoszczędziliśmy dziś na jedzeniu (jakoś brak apetytu :)

P.S. Bilety na kolejkę linową dla kóz są tylko w jedną stronę...

10/12/2007 Bandipur

2007-12-13T17:11:00.002+01:00

Miasteczko, które zatrzymało się w czasie. Szwędając się po tutejszych uliczkach czujemy się jak na dzikim zachodzie w XVIII wieku... Zostawiłam tu niechcący ślad XXI wieku - tupnęłam za mocno w naszym pokoiku i gliniana podłoga ma ślad mojego buta :)

P.S. Publiczne środki komunikacji - takimi tu dotarliśmy... Stoi sobie autobus do Bandipur i czeka na pasażerów. Jak wypełni się po brzegi, czeka na chętnych do jazdy na dachu (wiatr we włosach, liście w zębach, kable z prądem wokół szyi :) Gdy dach jest pełny w wolne przestrzenie w środku wrzucane są kartony z żarciem, worki z ciuchami i inne rzeczy, po czym ...rusza!!! Podczas trasy oczywiście zatrzymuje się każdemu, kto chce się dosiąść :) Kontrola lub zakup biletów odbywa się gdzieś w połowie trasy - jeden koleś przemyka między ludźmi, (oknem wyskakuje sprawdzić dach) i zbiera należności. Chwilę potem, (zazwyczaj na dłuższych trasach), jest postój w "zadupiastej" knajpce na posiłek. Dal Bhat oczywiście!

08/12/2007 Pokhara

2007-12-06T05:16:00.001+01:00

Poleniliśmy się i najedliśmy się pyszności - przez jeden dzień po treku (dla podratowania naszej wagi), a teraz penetrujemy drugie po Kathmandu duże miasto w Nepalu. Oglądamy świątynie, stupy, pagody... Chodzimy, a właściwie przeciskamy się przez święte krowy, oglądamy zaklinanie węży, składanie ofiar ze zwierząt... Totalnie przywykliśmy do tutejszego ciepłego klimatu i egzotycznego stylu życia - czasem tylko przypominamy sobie, ze to zima :)

20/11-05/12/2007 Annapurna Circuit Trek

2007-11-18T11:17:00.001+01:00

BAHUNDANDA (dzień 1): Nie wiem, czy nie porwaliśmy się z motyką na księżyc, a właściwie na Himalaje - bo po pierwszym dniu łażenia umieramy... A jesteśmy dopiero na wysokości 1300 :) Pomimo zmęczenia, nie możemy oderwać oczu od widoków, ludzi, wszystkiego!

TAL (dzień 2): Osiołki! Cały dzień mijaliśmy osiołki. Na początku głaskaliśmy je, cieszyliśmy się, że za nami idą, pstrykaliśmy foty... Pod koniec dnia: "Złaź ośle z drogi!" Przegrywają w konkurencji z misiami panda, ale i tak są świetne :)

TIMANG, THANKCHOWK (dzień 3): Po osiołkach przyszedł czas na małpy. Miejscowi odstraszają je kamieniami, bo kradną warzywa, a my pstrykamy foty dzikim bestiom :) Pstrykamy też foty naszej "małpce" rozśmieszającej miejscowe dzieciaki!

LOWER PISANG (dzień 5): Idziemy i idziemy; tlenu coraz mniej i mniej; w około coraz chłodniej i chłodniej, a właściwie zimniej i mroźniej (dziś mijaliśmy zamarznięty wodospad!); Dal Bhat (tutejszy najpopularniejszy posiłek) coraz droższy i droższy... Do naszego celu (5416 m.n.p.m.) zostało nam jeszcze ...2200 metrów wspinania!!! Idziemy!

MANANG (dzień 7): Zgodnie z zaleceniami zostajemy tutaj jeden dzień, żeby się "zaaklimatyzować", czy coś... Co by było przyjemniej "zaznajomiliśmy" się z miejscowymi, przy szklaneczce, a nawet trzech "Rakshi" (tutejszy wysokoprocentowy trunek). W końcu trochę cieplej! :) Ale nie na tyle ciepło, żeby nie dokończyć wieczoru przy buteleczce jabłkowego brandy!

HIGH CAMP (dzień 9): Ostatni postój, przed "zaliczeniem" najwyższej przełęczy Świata! Po prostu siedzimy i gapimy się na Himalaje :)

THORUNG PASS (dzień 10): Wstaliśmy wcześniej niż słońce i wdarliśmy się na przełęcz Thorung La (5416 m.n.p.m.). Nie bolało tak bardzo, jak myśleliśmy, że będzie! Postaliśmy, popstrykaliśmy foty i ...w dół :) Cieplej, taniej, więcej tlenu ...cudownie!

JOMSOM (dzień 11): Jak dotąd przeszliśmy około 140km. Jeszcze tylko jakieś 70 i po treku!

TATOPANI (dzień 13): Po 12 dniach w słońcu pogoda potraktowała nas dziś chmurami i deszczem! Ucieszył się bardzo mój spalony słońcem nos :) Reszta ciała też nie narzeka -wymoczyła się w gorących źródłach!

NAYAPUL (dzień 15): Po 15 dniach łażenia i 210 km - szczęśliwi jak nigdy - wsiedliśmy (po nepalsku) na dach autobusu i mkniemy do Pokhary. Choć było super - himalajskich trekkingów mamy dość na najbliższe kilka lat :)

17/11/2007 Kathmandu

2007-11-18T09:27:00.001+01:00

W końcu zaspokoiliśmy nasze "europejskie" zachcianki, (łącznie z pochłonięciem ogórka kiszonego) i ruszyliśmy na zwiedzanie Kathmandu. Fajnie tu: egzotycznie, kolorowo, żywo, ruchliwie... Właściwie to... nie do opisania słowami.

P.S. Jak tylko ruszyliśmy to jakiś "holy men" pobłogosławił nas (wielkimi kropami na czole :)

15/11/2007 Kathmandu

2007-11-16T12:21:00.001+01:00

Odkąd tu dotarliśmy - robimy "nic". I całkiem nieźle nam to wychodzi! Trochę zmęczyło nas zwiedzanie, bieganie, załatwianie, (tak - to potrafi nieźle wymęczyć!). Przez następne dni planujemy szwędać się bez celu i patrzeć na ...Nepal :)

P.S. A propos Kathmandu - ile tu sklepów, sklepików, jedzenia do wyboru, "western toilet", prysznic z ciepłą wodą, raj...

NEPAL

2007-11-14T13:14:00.002+01:00

Nepal - kolejne nasze zauroczenie! Przez wielkie "Z"!!!

07-14/11/2007 TRIP: Lhasa - granica Nepalu

2007-11-06T13:23:00.001+01:00

Jest nas 7 "luda" z różnych części Świata w jednym vanie i z różnymi przystankami zmierzamy w stronę granicy Chin (Tybetu) z Nepalem.
SAMYE: Przyjechaliśmy tu, żeby zobaczyć najstarszą buddyjską świątynię w Tybecie - Samye Moastery, niestety jak dotarliśmy wieczorem, była zamknięta. Przygotowani na taką ewentualność, dobraliśmy się do posiadanych dwóch kartonów piwa. W połowie kolejnej już naszej "integracji", wkroczyły mocniejsze trunki, a potem ...okropny dźwięk budzika! o 7:30 poszliśmy spróbować drugiej szansy zobaczenia klasztoru. Dokładne po 45 minutach, o 8:15 pocieszny mnich powiedział nam, że jak poczekamy jeszcze chwilkę, to o 8:00 mają ceremonię i otworzą. Uwielbiam ich poczucie czasu. Klasztor, świątynia i modlący się w niej mnisi - piękne!

GJANCE: Ciepły prysznic, czysta pościel - w życiu nie docenilibyśmy tego w domu! Przespaliśmy noc jak zabici, a potem spędziliśmy poranek wśród Tybetańczyków łażąc po najstarszej części miasteczka. Jedna kobieta zaprosiła nas nawet do swojego domu. Mimo tego, że miał ściany wyłożone krowimi "plackami" - był super! :)

SZIGACE: Kilka godzin oglądaliśmy życie toczące się w Ta Shi Lhun Po Monastery - fascynujące!

MT EVEREST: Zauroczenie od pierwszego wejrzenia!!!

KLASZTOR RONGBUK: Według naszego przewodnika (wyd. Pascal :) - widoki z miejsca, w którym spędzamy dzisiejszą noc - są jednymi z najpiękniejszych w życiu! Zdecydowanie tak! Rongbuk jest najwyżej położonym klasztorem na Świecie! Tuż obok Mt Everestu! Zimno jak cholera, ale cudownie!!!

EVEREST BASE CAMP: Po nocy spędzonej w temperaturze 0 st. i dwugodzinnym spacerze, dotarliśmy (zmęczeni koszmarnie!) do Bazy wypadowej na Mt Everest. Podziwiamy tych, dla których to naprawdę jest baza wypadowa, a nie turystyczne miejsce do zobaczenia! Nas by nic nie zmusiło, żeby tam włazić! :)

DROGA NYALAM - ZHANGMU: Tej drogi nawet nie ma! Tzn. jakby jest. W budowie... Normalnie "sraliśmy w gacie" jadąc w piątkę plus jakiś Tybetańczyk i zwariowany kierowca w naprawdę mini busiku. Tuż nad przepaściami, po błotnistym "czymś" bez barierek! :)

ZHANGMU: Granica! Na zakończenie naszego tripu, po dotarciu do przygranicznego miasteczka, wybraliśmy się do nepalskiego Night Clubu "Shirpa" w Tybecie! O jejku, jejku... Jako, że dziś nie damy raczej rady, przekraczamy granicę jutro...

06/11/2007 Lhasa

2007-11-05T15:11:00.001+01:00

Zdecydowanie najfajniejsze miasto, w jakim byliśmy podczas tej podróży (jak do tej pory :) Jest tak prawdziwe - przez wszystkich Tybetańczyków chodzących po ulicach i modlących się - że łazimy całymi dniami i się na nich "gapimy". A oni na nas. Niektórzy nas pozdrawiają, inni przytulają, jakaś babcia pokazała Piotrkowi język (długi prawie do pasa!). Moglibyśmy tak przez miesiąc...

P.S. Jak. Taki tybetański rodzaj krowy o wszelkim zastosowaniu. Masło jaka służy do palenia świec w świątyniach (tzw. lampek maślanych o mdlącym zapachu). Sprzedają je w sklepach posiadających w asortymencie tylko to masło. Oprócz tego dodane do herbaty - tworzy najpopularniejszy tutejszy napój, (słony i tłusty i wbrew pozorom nie ohydny!). Poza tym, w sklepach mięsnych da się kupić tylko jaka; w restauracjach tybetańskich, jako potrawę mięsną, da się zjeść tylko jaka; na pastwiskach pasą się jaki... Jak rządzi! A ja tęsknię za kurą jakąś... Aha! Ubrania z futra jaka, grzebienie z rogu jaka, biżuteria tylko i wyłącznie z: "yak bone! cheep! cheep!" :)

04/11/2007 Namtso Lake

2007-11-05T15:10:00.002+01:00

Namtso to najwyżej położone, słonowodne, jezioro na Świecie (4718 m.n.p.m.). Choroby wysokościowej już nie mamy, ale nieźle nas nad nim przemroziło!

01/11/2007 Lhasa (TYBET)

2007-11-05T15:09:00.002+01:00

Jesteśmy tu dopiero kilka godzin, a rozmawiamy tylko o tym, że kiedyś musimy tu koniecznie wrócić! Tybet zachwyca! Widoki zapierają dech w piersiach! Na ulicach Lhasy egzotycznie! Wszystko byłoby jak w bajce, gdyby nie ...choroba wysokościowa :)

P.S. Nie dość, że Lhasa leży na wysokości 3700 m.n.p.m., to jeszcze bar w hostelu, w którym się zatrzymaliśmy - jest na dachu! Co za złośliwość! Chcąc dziś napić się w nim piwa - musieliśmy stawać co kilka schodków, odpoczywać i łapać powietrze, żeby móc pójść dalej :) Ale dotarliśmy!

30/10 - 01/11/2007

2007-11-05T15:07:00.001+01:00

Najlepszy plan na podróż, to nie mieć planu. Tym sposobem jesteśmy w drodze do Tybetu!

P.S. Po ruszeniu pociągu dano nam do podpisania świstek, że damy radę przeżyć na wysokości ponad 3000 m.n.p.m. Damy? Się zobaczy! :)

29/10/2007 Leshan

2007-11-05T15:05:00.002+01:00

W tzw. dzień, kiedy nie powinno się wystawiać nosa poza dom, (bo wszystko idzie "nie tak"), wybraliśmy się na własną rękę do Leshan, zobaczyć Dafo. Dla niewtajemniczonych, to 71 metrowy, (największy na Świecie), Budda wykuty w skale. Najpierw daliśmy się naciąć małolatowi na kasę, potem okazało się, że nie pływa prom do świątyni, którą chcemy zobaczyć, następnie wpadliśmy w "wir" Chińczyków przepychających się, aby zobaczyć Buddę, aż w końcu go zobaczyliśmy! Skurczybyk robi wrażenie. Nawet jego 7 metrowe ucho robi wrazenie! Na sam koniec skuszeni przez miłą staruszkę, zjedliśmy po kociołku. Zapomnieliśmy, że jesteśmy w prowincji Sichuan i piekielna "kuchnia syczuańska" powykręcała nam mordy i Dafo wie co jeszcze! :) Tyle ostrych papryczek i pieprzu, co mięliśmy w dwóch porcjach - przeciętny polski kucharz zużywa pewnie w miesiąc.

P.S. Do tego wszystkiego na świeżo (wczoraj) wyprane rzeczy, dziś spadało nam chyba wszystko co jedliśmy, (łącznie z kociołkiem).

28/10/2007 Chengdu

2007-11-05T15:04:00.003+01:00

Odkąd odwiedziliśmy Instytut Hodowli Pandy Wielkiej w Chengdu, obmyślam plan jakby tu jedną wykraść. Nie mogę nawet skupić się na napisaniu posta...

26-27/10/2007 Pociąg Xi'an - Chengdu

2007-11-05T15:02:00.001+01:00

Z nagromadzenia różnych czynników - kupiliśmy bilety pt. "twarde siedzenie" na trasę Xi'an - Chengdu, (ponad 18 godzin). Jednym z tych czynników była też nasza głupota :) Stwierdziliśmy, że bilety są tanie i będzie egzotycznie. Wszystko się zgadza, tyle, że zostało nam jeszcze 2h i nie wiemy co ze sobą zrobić, oprócz obserwowania tej egzotyki. Jak nazwa wykupionego miejsca wskazuje - od 16h siedzimy na twardych siedzeniach, (koleje chińskie w ofercie mają jeszcze twarde leżanki i miękkie leżanki). Na około: Chińczycy z naszej prawej strony dostają lewoskrętu karku, (bo się na nas gapią), a ci po prawej - prawoskrętu. Ci z na przeciwka już się napatrzyli, chociaż dalej ich interesuje jak jemy, jak piszę, itp. Jest ich tu oczywiście więcej niż miejsc, ale to nic, bo co chwilę przemyka pan sprzedający małe krzesełka. Oprócz współtowarzyszy jazdy, wzbudziliśmy zainteresowanie pana policjanta - przyszedł do nas i poinstruował czymś w rodzaju języka angielskiego, o czyhajacych niebezpieczeństwach ("Anderstend???" - "Jes." - "Jes!"). Jak dla mnie najniebezpieczniejsze jest to, że moja twarda od siedzenia pupa, będzie się utwardzać jeszcze przez 2h, (mam nadzieję, że po wyjściu z pociągu wróci do siebie :)

24/10/2007 Xi'an

2007-11-05T15:01:00.001+01:00

Xi'an ma fajne mury obronne. Spędziliśmy na nich wczoraj pół dnia, pokonując pieszo kilka kilometrów. A dzisiaj byliśmy na najgorszej wycieczce w naszym życiu. Pół dnia jeżdżenia po sklepach z pamiątkami, żeby w końcu dojechać do Terakotowej Armii! O tym, że była najgorsza zadecydowała też pani przewodnik. Traktowała nas jak pięcioletnie, niedorozwinięte dzieci, mówiąc kiedy sikać, przeprowadzając testy wiadomości, itp. Po jakimś czasie mięliśmy ją daleko gdzieś, więc staraliśmy się jej unikać i poszwędać się na własną rękę. Okazało się, że uraziliśmy ją tym śmiertelnie. To pierwsza Chinka, która bez zastanowienia zastrzelilibyśmy! Ale miałam o celu wycieczki, a nie... Terakotowa Armia: totalnie przereklamowane miejsce, gdzie turysta przepycha się z kolejnym, żeby pstryknąć fotę! I tyle! :) To może coś jeszcze o Xi'an... Oprócz fajnych murów mają tu "uliczne KFC", czyli pyszny kawałek kurczaka, w pysznej panierce (jak ta z KFC), nabite jak szaszłyk. Jesteśmy w nałogu! Poza tym "uliczne KFC" było dziś jak lekarstwo - super złagodziło nasze bojowe nastawienie, po całym dniu z tą straszną dziewczyną!

P.S. Targowanie. W Chinach się nie targuje - tutaj uczestniczy się w obowiązkowym rytuale negocjowania ceny. Na pytanie z ust "białego": "Ile coś kosztuje?" - w odpowiedzi pada zawsze zawrotna cena. Właściwa jest wynikiem podzielenia tej zawrotnej przez 10 i przez kolejne 10 - przy chińskiej tandecie; przy rzeczach normalnych: jest zazwyczaj połową ceny. No i zaczynamy licytację, która trwa kilka minut. Sprzedawca podaje swoją cenę, my nie akceptujemy. Cena spada o 20%. My dalej "na nie" i wtedy do naszych rąk wędruje kalkulator i wklepujemy naszą cenę. Sprzedawca zawodzi, ze za mało! My niechętnie podbijamy, sprzedawca niechętnie spuszcza. W końcu dziękujemy, mówimy, że "to i tak za dużo" i udajemy, że wychodzimy. Wtedy obolały i jęczący, w dodatku z krzywą miną - zgadza się na naszą cenę. Pomimo całego rytuału, zazwyczaj i tak przepłacamy :) Z tym zastrzeżeniem, że dla nas to "małe pieniądze", a dla nich pewnie dzienne utrzymanie...

22/10/2007 Pekin

2007-10-22T14:33:00.001+02:00

Odwiedzamy wszystkie punkty, które każdy turysta powinien "zaliczyć" będąc tutaj, czyli Zakazane Miasto, Świątynię Nieba, itd. Stajemy na punkcie uznawanym przez Chińczyków za "absolutny środek Świata", łazimy po największym placu Świata i przeciskamy się przez tłumy najliczniejszej narodowości Świata. A gdy nam się nudzą te naj... naj... to zapuszczamy się zaledwie 100 metrów dalej i szczeny nam opadają jak minimalistycznie potrafią żyć Chińczycy. Fryzjerka farbowanie włosów robi przed salonem na chodniku, bo w nim jest za ciasno. Jakiś facet ma "mieszkanie" w metrze sześciennym złożonym z dykt - ma nawet drzwi wejściowe. Pranie wisi na sznurku rozwieszonym od latarni do latarni na ulicy. Świetnie to wszystko wygląda.

P.S. Przekraczanie ulicy. Jestem w tym lepsza od Piotrka, ale obydwoje jesteśmy daleko za Chińczykami. Światło zielone i czerwone jest tu czysto symboliczne i nie ma znaczenia praktycznego w ogóle! Teoretycznie obowiązuje ruch prawostronny, ale nie zawsze. Jedyną zasadą, która funkcjonuje jest: większy ma pierwszeństwo, czyli ciężarówki i autobusy w ogóle nie hamują; osobowe czasem, ale rzadko; rowery najczęściej; a ludzie przenikają jak chcą pomiędzy tymi wszystkimi pojazdami. Wygląda to dokładnie, jak ta stara gra komputerowa, gdzie żabką trzeba przekroczyć ulicę (tyle, że żabek jest kilkaset tysięcy :). Naszym chytrym sposobem jest ustawienie się bliziutko jakichś Chińczyków i stanie się ich "cieniem", podczas przekraczania. W razie czego mamy nadzieję, że coś "palnie" najpierw w nich i siła uderzenia w nas będzie mniejsza :)

20/10/2007 Wielki Mur Chiński

2007-10-20T16:37:00.001+02:00

Po trzygodzinnym spacerze możemy stwierdzić, że mur jest niewątpliwie wielki i niewątpliwie chiński. Robi wrażenie! Ale jeszcze większe góry dookoła. W pewnym momencie zastanawialiśmy się, czy dobrze zrobiliśmy, wybierając nieodrestaurowaną jego cześć do zobaczenia. Jak przejeżdżaliśmy obok tej odnowionej, gdzie był Chińczyk na Chińczyku - odetchnęliśmy z ulgą. Nawet gdyby wszystkich Rzeszowian wsadzić w samolot i wysadzić w Pekinie - nie dałoby się zauważyć białych na ulicy :)

19/10/2007 Beijing (Pekin)

2007-10-19T15:40:00.002+02:00

Ogarnął nas totalny szał zakupów. Ale jeśli karty do gry z gołymi Chinkami można kupić za 0,72zł, a słynną czerwoną książeczkę z myślami Mao Tse-tunga za 3,60zł - to czemu nie? Oprócz rzeczy materialnych jesteśmy w szale jedzenia - nie możemy uwierzyć, że w ciągu kilku minut da się "wyczesać" takie pyszności. Cały czas czegoś próbujemy - zwłaszcza "dziwactw" w Polsce niedostępnych typu grillowany szaszłyk kałamarnic. Nie porywamy sie jeszcze na smażone wróble, skorpiony, czy larwy jedwabnika, ale za kilka dni, kto wie? :) Pekin jest świetny przede wszystkim do "poplątania" się po tzw. hutongach, czyli starych dzielnicach, gdzie toczy się prawdziwe życie. Turystyczne miejsca typu Plac Tiananmen z trupem Mao na środku (w mauzoleum oczywiście) też robi wrażenie, ale już nie takie... A propos tego prawdziwego życia - tak biednych , a zarazem szczęśliwych i uśmiechniętych ludzi nigdy jeszcze nie spotkaliśmy.

CHINY - wrażenia dnia pierwszego

2007-10-17T16:20:00.001+02:00

A oto kilka rzeczy, których nie spodziewaliśmy się w Chinach:

- rozgryzamy sobie sajgonkę spodziewając się ...czegoś chińskiego, a tam parówka! po prostu parówka :) może to taka chińska wersja hot-doga;

- kafejka internetowa w hotelu, w którym dziś nocujemy: plucie i smarkanie na ziemię jest tu prawie tak częste jak klepanie w klawiaturę, jeśli nie słychać odgłosów tych typowo chińskich czynności, to znaczy że są zajęci paleniem papierosów i kiepowaniem ich na posadzce - podłoga wygląda gorzej niż na peronie, a na stoliku przy obsłudze stoi wrzątek i można zakupić zupki chińskie :)

- plucie jest tu w ogóle wszędzie bardzo powszechne, nie jest to jednak zwykle plucie - wymaga bowiem, aby je poprzedzić głośnym i mocnym charknięciem; jak słyszymy coś takiego, to mamy wrażenie, że zaraz któremuś z nas coś "siądzie" na spodniach albo butach, ale myślimy, że jeszcze 2 dni i będziemy w tym tak dobrzy jak tutejsi;

- jak sie poszuka to 0,6l piwa kosztuje około złotówki;

- na półce obok piwa, w cenie piwa (tj. 5 yuanów - około 2zł... tak dobrze przeliczamy - dwa złote) stoi sobie 42% napój 0,5l, tzn. nie napój tylko mocna wódka smakowa, właściwie bardzo dobrze smakowa :) Obawiamy się, że mamy za małe plecaki...

17/10/2007 Harbin (CHINY)

2007-10-17T10:38:00.001+02:00

Pierwszy dzień samodzielnego turysty w Chinach porównać można do pierwszego dnia samodzielnego turysty w dżungli. Zagrożenie czyha z każdej strony: każde przekraczanie ulicy - to ryzyko utraty życia; każde zjedzenie czegoś - to ryzyko utraty zdrowia; a każda próba kupienia czegoś - to ryzyko choroby nerwowej. Mimo to świetnie się bawimy. Udało nam się już wymienić pieniądze, znaleźć hotel, kupić bilety na pociąg do Pekinu, zjeść pałeczkami miednicę zupy (miednicę, nie miskę :) i nawet stoczyć kłótnię na ulicy, przy kilkunastu gapiach, (wszystko poszło o kilka głupich kasztanów wodnych, ale opłacało się kłócić, bo są całkiem niezłe :). Najtrudniej chyba przywyknąć nam do tego, że wzbudzamy powszechne zainteresowanie. Jeden facet robił nam zdjęcie komórką, a inny wywalił się na schodach, bo sie w nas zagapił. Chiny są super :)

15-17/10/2007 Wladywostok - Harbin

2007-10-17T10:30:00.001+02:00

Kolej transsyberyjska nawet nie umywa się do przejazdu pociągiem na trasie Władywostok (Rosja) - Harbin (Chiny). Wszystkim polecamy - tego koniecznie należy spróbować! Mamy nawet teorię, że nie można przeżyć większej przygody w całej Azji. To nic, że pociąg, (albo może tylko nasz wagon), więcej czasu stoi niż jedzie. To nic, że granica rosyjsko-chińska jest godzinę drogi, (pociągiem jadącym), od granicy ...chińsko-rosyjskiej. Jest rewelacyjnie! Zwłaszcza jak się nie ma już rubli, bo się sprzedało resztę w Rosji. Czysta przyjemność - tylko niech nas ktoś stąd zabierze!!! Jak najszybciej!

P.S. Przynajmniej są super widoki! (jak jedziemy oczywiście... :)

P.S. 2. Nie mogę uwierzyć, ale pociąg, który większość czasu stał - ma kilkugodzinne opóźnienie!

15/10/2007 Ussurijsk

2007-10-17T10:21:00.001+02:00

Hm!... Znowu utknęliśmy w pociągu na kilkadziesiąt godzin. No i dowiedzieliśmy się dlaczego nasz wagon był na końcu pociągu. Zmyślna rosyjska komunikacja kolejowa wywiozła nas do jakiegoś Ussurijska, gdzie wagon odczepili i postawili "na poboczu" dworca na całą noc. A my w nim. To też tłumaczy, dlaczego w tym wagonie oprócz nas - jest tylko pani wagonowa i dwójka Anglików (też oczywiście zdziwionych :). Rano nas doczepią do jakiegoś innego pociągu i jedziemy dalej. Tym sposobem około 700km będziemy przemierzać prawie 2 doby :) Zawrotna prędkość!

P.S. Nawet nie ma z kim poimprezować, bo wszyscy Rosjanie dosiadają się jutro, po dotarciu tu autobusem.

15/10/2007 Władywostok

2007-10-15T03:45:00.002+02:00

We Władywostoku szczęście sprzyja Dorocie i Piotrkowi :) Wyszliśmy z dworca, po opuszczeniu "transsiberian-train" w stronę miasta, zastanawiając się gdzie znaleźć internet, żeby sprawdzić, czy ktoś z CouchSurfing nam odpisał. Idziemy i nagle słyszę, że Piotrek coś mówi. Odwracam się i czuję, że ktoś mnie mocno przytula i mówi: "Hi, Dorota!". Natasza - nie mogła się z nami skontaktować i zaspała, żeby nas zgarnąć z kolei, więc postanowiła, że jakoś nas znajdzie w prawie milionowym mieście. Patrzy a tu para z plecakami, którą zna ze zdjęcia :) Jak już nas i siebie zaskoczyła, tym że się spotkaliśmy, to doznała kolejnego szoku, że udało nam się samym kupić bilety na pociąg do Chin - nie znając rosyjskiego. Nikt z jej poprzednich gości wcześniej tego nie dokonał :) Jak już wyszła z oszołomienia, to zostawiliśmy u niej plecaki i cały dzień, (niestety mieliśmy tylko jeden), z różnymi jej znajomymi, odwiedzaliśmy najlepsze miejsca widokowe i kulinarne, położonego na górkach Władywostoku. Jest świetny i zupełnie "nierosyjski". Port nad Pacyfikiem, do którego fajnie byłoby kiedyś wrócić na dłużej!

P.S. Jedni ze znajomych Nataszy właśnie wrócili z Chin i udzielali nam wieczorem rad: "Jeśli chcecie kupić na pamiątkę żołnierzy z Terakotowej Armii, to będą wam ich próbowali sprzedać za 100 yuanów. Nie dajcie im więcej niż 5. My zapłaciliśmy 10 i przepłaciliśmy."

P.S. 2. Przychodzimy dziś na dworzec, zlokalizowaliśmy nasz pociąg do Harbina (Chiny) i idziemy szukać naszego miejsca. Patrzymy jest wagon 20-ty, a kolejny 22-gi. A nasze miejscówki powinny być w 21-szym :) Oczywiście nikt nie mówi po angielsku, więc biegając od kasy do informacji i gestykulując, dowiedzieliśmy się od jakiejś pani w okienku, która dowiedziała się od jakiegoś pana (telefonicznie), żeby spróbować na końcu pociągu... No jest! Rosyjska pomysłowość...

07-14/10/2007 Moskwa - Władywostok

2007-10-06T19:08:00.002+02:00

Kolej Transsyberyjska z Moskwy do Władywostoku pokonuje 9288,2 km - to najdłuższa na Świecie trasa kolejowa. Pociąg mija po drodze 87 miast, przecina 16 dużych rzek i przejeżdża przez 8 stref czasowych. Biegun zimna (odcinek Mogocza-Skoworodkino) to teren wiecznej zmarzliny, gdzie zimą temperatury osiągają -63C. Na szczęście jeszcze mamy jesień :) No to wsiadamy!
NOC PIERWSZA: Godzina 21:25 - odjazd. Tak przyjemnie kołysało, że zasnęłam i nic nie pamiętam...
DZIEŃ PIERWSZY: Domowa atmosferka: panie chodzą w podomeczkach, panowie grają w karty popijając piwko. Starsze pokolenie błyszczy złotymi ząbkami, za każdym razem, gdy się uśmiecha :) Wyraźne podniecenie wzbudzają postoje, gdzie tuż za drzwiami przedziału ustawia się pełno ludzi, oferując wędzone ryby, zimne piwko, wódeczkę i inne kuszące towary. Pani wagonowa drzwi otwiera ...i szał zakupów! A potem papierosek ...i jedziemy dalej.
DZIEŃ DRUGI: RANO: Od 7:00 rano próbują nas obudzić lecącym z głośników rosyjskim disco i jakimś panem mówiącym: "uwaga pasazere", ale jest po 8:00 i my się nie dajemy! Nasze dwie panie "z dołu", (bo zajmujemy dwa górne łóżka w 4-osobowym przedziale), też ostro śpią!
PRZED POŁUDNIEM: Próba higieny... Stoję w łazience, próbując wczuć się w rytm kołysania pociągu. Prawo, lewo, prawo, lewo, lewo, prawo, lewo... Mam! ...szczoteczkę do zębów i pastę w policzku :)
PO POŁUDNIU: Podczas postoju Piotrek poczynił obserwacje i stwierdził, że wagon 9-ty ma zgrabniejszą panią wagonową. Niestety jest przywiązany do wagonu 13-go i miejsca 14-go. No i ma żonę :)
WIECZÓR: "Pirochy z kapustą" i "Sibirskaja korona" ("сибирская корона") na kolację. O zachodzie słońca nad Syberią... Pierwsza nasza kolacja w Azji... Pyszna!
DZIEŃ TRZECI: Pani wagonowa. Panie wagonowe w naszym przedziale mamy dwie i co tu dużo mówić - odwalają kawał dobrej roboty. Co postój ubrane w swoje granatowe mundurki, stoją u wrót wagonu i wpuszczają oraz wypuszczają pasażerów. Tuż, albo wcale nie tak tuż - w każdym razie przed i po postojach biegają pozamykać kibelki, żeby czasem ktoś nie zostawił niespodzianki wątpliwego zapachu na dworcu. W wolnych od postojów momentach wskakują w dresik (z paskami obowiązkowo) i fartuszek i popitalają z odkurzaczem po korytarzu i przedziałach. Jak już poodkurzają to wykorzystując brak pasażerów, (każdy chowa się na łóżko przed rosyjskim odkurzaczem w rękach pani wagonowej), to prostują lub przewracają odwrotnie jakąś taką "nakładkę" na dywan. Potem polerowanko szyb w oknach, wycieranie kurzy no i syzyfowa praca - umycie kibli. Spędza pani wagonowa w tym kiblu jakieś 15 minut, wychodzi ledwo żywa, a ten dalej wygląda dokładnie tak samo odrażająco! Potem przejdzie się z kawą, herbatą, ciasteczkiem, a do tego gazetkę do poczytania. Aha! W między czasie jeszcze śmieci się pozbędzie... Wszystko z uśmiechem od ucha do ucha (na szczęście nasze panie złotych zębów nie mają). Zostawiając już w spokoju panie wagonowe, to obudziliśmy się dzisiaj, a tu ...śnieżna zima!
NOC CZWARTA: Najgrubszy pan w przedziale, (zawsze musi być ktoś najgrubszy, nie żebym kogoś obrażała...), wypił chyba o flaszkę za dużo, stanął koło mnie i wyszeptał do ucha: "dziewuszka krasiwa". Z tego powodu nie mogę spać :) Jak już "nici" ze spania, to wymyśliłam, że umyję włosy... Nie był to zbyt mądry pomysł, (zamroziłam sobie mózg tą lodowatą wodą), ale w połowie nie było już odwrotu. Lataliśmy z Piotrkiem po kiblu to w tą, to w tamtą - w rytm jazdy. Ja próbowałam myć włosy, on mi je spłukiwać i utrzymywać równowagę. Normalnie nowa kategoria sportu ekstremalnego.
DZIEŃ CZWARTY: Rano miało być jezioro Bajkał za oknem, (najgłębsze jezioro Świata), a Piotrek miał mnie na nie obudzić. "Dorota! Wstawaj! Bajkał!" Otwieram oczy, patrzę: drzewa... Hm. Zasnęłam spowrotem... "Dorota! Bajkał!" Otwieram oczy: znowu nie ma. Co za dziwne ukształtowanie terenu. W jednej sekundzie jest, w drugiej nie ma. Za trzecim razem sie udało: widok świetny! Natchnęło mnie, że czas na generalne mycie. Z tym postanowieniem poszłam popatrzeć za okno z drugiej strony. Patrzę sobie, patrzę... Myślę sobie, myślę... Co ma wisieć nie utonie, a jutro też jest dzień (w pociągu)! Chyba za karę mojego nieszczególnego dbania o higienę, na postoju, na którym zaplanowaliśmy zakupić jedzienie - nie było nikogo. No cóż, czerstwy chleb i herbata z wódką też są pożywne :)
DZIEŃ PIĄTY: "Daleko jeszcze?" - "Nie, ...jakieś 2,5 tysiąca kilometrów."
DZIEŃ SZÓSTY - OSTANI: Nażarliśmy się winogron i mam straszny katar, a Piotrek straszną sraczkę. (I w tym miejscu kazał zaznaczyć, że biegunka w pociągu nie jest dla osob o słabych nerwach i kiepskim zmyśle równowagi). No i mamy 4 łóżka do wyboru, bo się nasze "współprzedziałowe" panie wyprowadziły. Cisza w wagonie. Czuć koniec...
NOC SIÓDMA - OSTATNIA: Godzina 1:03 - przyjazd. Po ponad 6 dobach (dokładnie 147 godzinach i 38 minutach) wysiadamy. Przestawiamy zegarki o 7 godzin i mamy piękny poranek!

05/10/2007 Moskwa

2007-10-05T19:12:00.001+02:00

Moskwa - może nie od tego powinniśmy rozpoczynać nasze wrażenia, ale, ale ...byliśmy w największym McDonald's-ie na Świecie! Na cheesburgerze oczywiście :) Niestety nie był największy na Świecie... Ale to nic, bo do najedzenia się służą tutejsze "ЕЛКИ-ПАЛКИ" ("Jolki-palki") - restauracje z rosyjskim jedzeniem i piciem, gdzie płaci się za otrzymanie talerza, a potem z wozu (tak - z wozu!) pełnego dosłownie wszystkiego - ładuje ile się tylko na ten talerz zmieści. Zostaje tylko to zjeść...

Odwracając na chwilę uwagę od gastronomi, dwa słowa o innych wrażeniach: mieszkamy w samiutkim centrum i "szlajamy" się to w tą to w tamtą :) W międzyczasie wozimy się metrem. Wszystko (zwłaszcza architektura wszystkich miejsc) jest po prostu "wyczesana w kosmos", imponująca! Ceny też są imponujące: ogromne jak kiedyś imperium! 7-go wsiadamy w kolej transsyberyjską do Władywostoku, z której (na stałe) wysiądziemy 14-go...

Wracając do wątku gastronomicznego: zakochałam się w tradycyjnym rosyjskim napoju zwanym mors (szkoda tylko, że bezalkoholowy).

01/10/2007 ЛьВіВ (Lwów)

2007-10-01T10:45:00.002+02:00

мы жить ропвні явао і ілвщ іжлзі яіжолп яісжщл іаіа яащжівп івяалі валп івалвп лімл... Ale fajna ta klawiatura!

Po naprawdę dziurawej drodze, w naprawdę zapchanym busie - dotarliśmy do Lwowa. Swojsko tu :) Traktory z wozami "mkną" po centrum miasta, usta dziewczyn lśnią czerwoną szminką, babuszki sprzedają swoje plony, a kierowcy Wołg mają gdzieś pozostałych uczestników ruchu... Oprócz tego, że swojsko - jest przyjemnie tanio. Za obiad z piwem, winem i wódką zapłaciliśmy jakieś 14 zł. Dla dwojga oczywiście. Dało nam to do myślenia, czy nie olać Rosji, Chin i Indii i nie zostać tu na dłużej :) Wieczorem, gdy Natalia i Aleksander, (którzy załatwili nam bilety do Moskwy), zabrali nas do przybrowarnej pijalni piwa (ЛЬВIВСЬКЕ) na jedno małe - utwierdziliśmy się w tym postanowieniu! Po dwóch litrowych kuflach i talerzach suszonej koniny (бАСТУРМА) i suszonych kalmarów, obgadywaliśmy już jakby tu opchnąć bilety i wizy :)

P.S. Co chwilę coś nas szokuje! Po raz pierwszy szczeny nam opadły jak przy zakupie dwóch piw pani ich ceny dodawała na ...liczydle! Odziana w fartuch i czepek oczywiście! W tym samym sklepie, tuż obok lady przy stoliku dwóch gości rozlało sobie na pół piersiówkę wódki, przepili oranżadą i ...wrócili do pracy :)

30/09/2007 Rzeszów

2007-08-23T14:22:00.004+02:00

Rosja, Chiny, Indie - pozałatwialiśmy formalności, nabyliśmy umiejętności (łącznie z obsługą wielbłądów) i ...ruszamy!